این ماده دربارهٔ حالتی است که اموالی بین چند نفر تقسیم میشود و بعد از تقسیم معلوم میگردد مقدار معینی از آن اموال، مال شخص دیگری (مال غیر) بوده است؛ یعنی در واقع مالی که تقسیم شده، تمامش متعلق به تقسیمکنندگان نبوده.
در چنین حالتی حکم به دو صورت است: اگر آن مال غیر، در همهٔ حصص و سهمها به صورت جدا و به تساوی حضور داشته باشد، تقسیم صحیح است. اگر چنین نباشد، تقسیم باطل است.
توجه کنید که متن ماده فقط همین دو حالت را بیان میکند و دربارهٔ تکلیف بعدی طرفین یا سرنوشت مال غیر پس از بطلان تقسیم چیزی نگفته است.