این ماده یک حکم کوتاه و روشن دارد: اگر پس از انجام تقسیم معلوم شود که تقسیم بهصورت غلط (اشتباه) انجام شده است، آن تقسیم باطل میشود.
نکتهٔ مهم این است که حکم ماده به زمانی مربوط میشود که تقسیم قبلاً انجام شده و بعد از آن، غلط بودن آن آشکار شود؛ یعنی موضوع بعد از تقسیم مطرح میشود، نه پیش از آن.
متن ماده دربارهٔ اینکه بعد از باطل شدن تقسیم چه اتفاقی میافتد، یا اینکه غلط بودن چگونه و توسط چه کسی احراز میشود، چیزی نمیگوید. همچنین در همین متن تبصرهای ذکر نشده است. جایگاه این ماده در فصل «در شرکت» و مبحث «در تقسیم اموال شرکت» است، اما خود متن ماده بهطور خاص فقط از «تقسیم» و «قسمت» سخن میگوید.