این ماده میگوید قوانین مربوط به احوال شخصیه — مانند نکاح، طلاق، اهلیت اشخاص و ارث — درباره همه اتباع ایران اجرا میشود.
شرط زندگی در خارج از کشور این اجرا را از بین نمیبرد؛ یعنی حتی اگر فرد ایرانی مقیم خارج باشد، این قوانین در مورد او مجری خواهد بود.
متن فقط از اتباع ایران نام برده و درباره اتباع غیرایرانی یا موضوعات دیگر حکمی نگفته است.