این ماده میگوید در بعضی شرایط، شریکان دیگر اجازه ندارند در مال مشترک دستکاری و تصرف کنند. منظور از «تصرف» کارهایی مثل فروش، تغییر دادن یا استفادهٔ عملی از مال مشترک است، و «مأذون» یعنی کسی که اجازهٔ این کارها را دارد.
دو حالت را نام میبرد: اول، وقتی مدت این اجازه تمام شود، یا در حالتی که امکان رجوع وجود دارد، از آن اجازه برگردند. دوم، وقتی یکی از شریکان فوت کند یا محجور شود (محجور یعنی کسی که به دلیل سن کم یا مشکل عقلی، خودش حق تصمیمگیری دربارهٔ اموالش را ندارد).
این متن نمیگوید در آن شرایط چه کسی یا با چه شرایطی میتواند تصرف کند، و توضیح نمیدهد که «امکان رجوع» چه زمانی وجود دارد؛ این بخشها در همین متن روشن نشده است.