این ماده میگوید شرکت اختیاری — یعنی شرکتی که افراد با خواست و ارادهٔ خودشان درست میکنند — به دو راه کلی به وجود میآید: یا از راه بستن یکی از قراردادها (عقد)، یا از راه کارها و رفتارهای خود شریکها.
برای حالت دوم، متن دو نمونه میآورد: «مزج اختیاری» یعنی اینکه چند نفر با خواست خودشان مالهایشان را با هم قاطی کنند، و «قبول مالی مشاعاً در ازاء عمل چند نفر» یعنی اینکه مالی به صورت مشترک و بدون تقسیمشدن، در برابر کار چند نفر پذیرفته شود. متن با عبارت «و نحو اینها» میگوید مواردی شبیه اینها هم همین حکم را دارند، ولی خودِ متن نمونههای دیگری را نام نمیبرد.
متن این ماده دربارهٔ این نیست که شرکت معتبر است یا باطل، و شرایط یا آثار جزئی آن را هم مشخص نمیکند؛ فقط راههای پیدایش شرکت اختیاری را بیان میکند.