این ماده فقط یک تعریف ساده و اصطلاحی است. میگوید در قراردادی که به آن «جعاله» گفته میشود، سه نام برای سه چیز گذاشته شده است: کسی که تعهد میکند (ملتزم) را «جاعل» مینامند، طرف مقابل او را «عامل» مینامند، و پولی یا اجرتی که پرداخت میشود را «جعل» مینامند.
پس این ماده خودش شرایط یا احکام جعاله را بیان نمیکند و دربارهٔ مقدار جعل، نوع کار، یا درست و غلط بودن معامله چیزی نمیگوید؛ تنها واژههای بهکاررفته در این نوع قرارداد را روشن میکند. در ادامهٔ همین فصل، متنهای دیگری وجود دارد که متن این ماده به آنها اشارهای نکرده است.