این ماده میگوید وقف با ایجاب واقف و قبول انجام میشود. ایجاب یعنی واقف با هر لفظی که صریحاً معنی وقف را برساند، وقف را اعلام کند.
درباره قبول، متن دو حالت را جدا میکند: اگر موقوفعلیهم محصور باشند، مثل وقف بر اولاد، قبول طبقه اول از موقوفعلیهم یا قائممقام قانونی آنها شرط است. اگر موقوفعلیهم غیرمحصور باشند یا وقف بر مصالح عامه باشد، قبول حاکم شرط است.
این ماده فقط همین شرایط را بیان میکند و درباره مسائل دیگر وقف چیزی نمیگوید.