این ماده دربارهٔ حالتی است که مدت قرارداد مزارعه (کشاورزی با تقسیم محصول بین مالک زمین و کشاورز) به پایان رسیده، اما محصول هنوز نرسیده و آمادهٔ برداشت نشده است.
در چنین وضعی، متن قانون به کشاورز (مزارع) دو حق میدهد: اول اینکه زراعت را از بین ببرد و بردارد (ازاله کند)، یا دوم اینکه آن را در زمین باقی بگذارد و در عوض «اجرتالمثل» بپردازد؛ یعنی مالی که بهعنوان اجارهبهای متعارف و منصفانه در نظر گرفته میشود.
توجه کنید که این متن هیچ توضیحی دربارهٔ مقدار اجرتالمثل، نحوهٔ تعیین آن یا شرایط دیگر نمیدهد و در این موارد ساکت است.