این ماده درباره قرارداد مزارعه است؛ وقتی عامل، یعنی کسی که قرار است کار زراعت را انجام دهد، کار را در ابتدا یا در میانهٔ کار رها کند. اگر کسی نباشد که کار را به جای او انجام دهد، به درخواست مزارع، حاکم عامل را وادار به انجام کار میکند، یا کار را با هزینهٔ عامل ادامه میدهد. اگر امکان این کارها نباشد، مزارع حق فسخ دارد.
در متن روشن نشده که منظور از «عدم امکان» دقیقاً چه چیزی است؛ مثلاً نبود امکان اجبار عامل یا نبود امکان ادامه دادن کار با هزینهٔ او. همچنین متن فقط حالتی را گفته که کسی برای انجام کار به جای عامل نباشد.