این ماده دربارهٔ مزارعه است. بر اساس این متن، اگر کسی به مدت عمر خود مالک منافع زمینی باشد و آن زمین را به مزارعه بدهد، با فوت همان شخص عقد مزارعه منفسخ میشود. «منافع زمین» یعنی حق استفاده و بهرهبردن از زمین، و «منفسخ میشود» یعنی آن عقد پایان مییابد.
نکتهٔ این حکم این است که فقط حالتی را میگوید که مزارعهدهنده به مدت عمر خود مالک منافع زمین بوده و آن را مزارعه داده باشد. متن ارائهشده دربارهٔ حالتهای دیگر یا جزئیات بیشتر چیزی نمیگوید و تبصرهای هم در آن دیده نمیشود.