این ماده دربارهٔ نوعی قرارداد صحبت میکند که در آن یک نفر، نیروی کار خودش را در اختیار دیگری میگذارد؛ در متن قانون از او با عنوان «خادم یا کارگر» یاد شده است. بر اساس این ماده، چنین شخصی فقط در دو حالت میتواند اجیر شود: یا باید مدتی مشخص تعیین شده باشد، یا باید کار و امر مشخصی تعیین شده باشد.
به زبان سادهتر، وقتی کسی را برای کار گرفتن استخدام میکنید، باید روشن باشد که او تا چه زمانی کار میکند یا دقیقاً چه کاری را انجام میدهد. این ماده خودش شرایط دیگر یا نتیجهٔ رعایت نکردن آن را بیان نکرده و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.