این ماده درباره اجارهٔ اشیا است. اگر مستاجر نسبت به عین مستاجره تعدی یا تفریط کند؛ یعنی نسبت به مال اجارهای تجاوز و زیادهروی کند یا کوتاهی و سهلانگاری کند؛ و موجر نتواند جلوی آن را بگیرد، موجر حق فسخ دارد.
«حق فسخ» یعنی موجر میتواند اجاره را به هم بزند. در این متن، شرط این حق آن است که موجر قادر بر منع مستاجر نباشد.
متن ماده فقط همین حکم را بیان کرده و دربارهٔ جزئیات دیگر چیزی نگفته است.