این ماده میگوید اگر چیزی که اجاره داده شده (عین مستاجره) به دلیل یک عیب، دیگر قابل استفاده نباشد و آن عیب هم قابل برطرف کردن نباشد، اجاره باطل میشود.
منظور از «قابلیت انتفاع» امکان بهره بردن از آن چیز است. «باطل شدن اجاره» یعنی آن رابطه اجاره از بین میرود و معتبر نیست.
متن فقط همین حالت را بیان میکند؛ درباره تکلیفهای دیگر یا زمانی که عیب قابل رفع باشد در همین ماده چیزی گفته نشده است.