این ماده درباره مورد اجارهای است که هنگام اجاره دادن، عیبی داشته است. اگر بعداً معلوم شود که «عین مستاجره» (یعنی همان مال یا ملکی که اجاره داده شده) در زمانی که اجاره انجام شده معیوب بوده، مستاجر دو راه دارد: میتواند اجاره را فسخ کند (یعنی قرارداد اجاره را به هم بزند)، یا اینکه آن مال را با همان عیب قبول کند و تمام اجرت (اجارهبها) را بپردازد.
اما یک استثنا هم وجود دارد: اگر موجر (صاحب ملک) خودش عیب را برطرف کند و این برطرف کردن به مستاجر ضرری نرساند، در این حالت مستاجر حق فسخ ندارد.