این ماده دربارهٔ «تبری از عیب» در خرید و فروش است. یعنی فروشنده پیش از فروش اعلام کند که عهدهٔ عیبهای کالا را از خودش برمیدارد. اگر فروشنده از همهٔ عیبها تبری کند، یا کالا را «با تمام عیبهایش» بفروشد، خریدار پس از اینکه عیبی در کالا آشکار شد، حق رجوع به فروشنده را ندارد.
اگر فروشنده فقط از یک عیب مشخص تبری کرده باشد، خریدار تنها نسبت به همان عیب حق مراجعه به فروشنده را ندارد. متن ماده فراتر از این دو حالت چیزی نگفته و مشخص نکرده که تشخیص اینکه چه چیزی «تبری از عیوب» بهحساب میآید با چه مرجعی است.