این ماده درباره حالتی است که در یک عقد چند چیز با هم فروخته میشود، ولی قیمت هر یک جداگانه مشخص نشده است. اگر بعداً معلوم شود بعضی از آن چیزها معیوب هستند، مشتری حق ندارد فقط همان قسمت معیوب را پس بدهد و بقیه را نگه دارد. تبصرهای در این متن نیامده است.
در این وضعیت مشتری فقط دو راه دارد: یا همه آن چیزها را پس بدهد و پولی را که پرداخته پس بگیرد، یا همه را نگه دارد و ارش بگیرد. «ارش» در همین متن تعریف نشده، اما در اینجا حق یا مبلغی است که مشتری هنگام نگهداشتن همه چیزها به خاطر عیب دریافت میکند.
تنها استثنا این است که بایع یا فروشنده راضی شود مشتری فقط بخشی را پس بدهد یا فقط بخشی را نگه دارد؛ در غیر این صورت تبعیض، یعنی جدا جدا رفتار کردن، ممکن نیست.