ماده ۴۱ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

عمری حق انتفاعی است که به موجب عقدی از طرف مالک برای شخص، به مدت عمر خود یا عمر منتفع و یا عمر شخص ثالثی برقرار ‌شده باشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

ماده ۴۱ قانون مدنی «عمری» را تعریف می‌کند. بر اساس این متن، عمری یک نوع حق انتفاع است که از طرف مالک و با یک عقد برای شخصی برقرار می‌شود.

مدت این حق انتفاع می‌تواند یکی از این سه حالت باشد: عمر خود مالک، عمر کسی که حق برای او قرار داده شده (منتفع)، یا عمر شخص ثالثی. در این متن تبصره‌ای ذکر نشده است.

مصادیق واقعی

علی مالک یک خانه است و با عقدی حق استفاده و بهره‌برداری از آن خانه را برای مریم به مدت عمر مریم برقرار می‌کند.
علی مالک یک باغ است و با عقدی حق انتفاع آن باغ را برای مریم به مدت عمر خودِ علی برقرار می‌کند.

سؤالات پرتکرار

عمری چیست؟

عمری حق انتفاعی است که با عقدی از طرف مالک برای یک شخص، به مدت عمر خود مالک یا عمر منتفع یا عمر شخص ثالث برقرار می‌شود.

مدت حق انتفاع در عمری چطور مشخص می‌شود؟

طبق این ماده، مدت آن به یکی از این سه صورت است: عمر خود مالک، عمر منتفع، یا عمر شخص ثالث.

آیا عمری بدون عقد هم ایجاد می‌شود؟

در این متن آمده است که عمری به موجب عقدی از طرف مالک برقرار می‌شود.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←