این ماده میگوید «حق انتفاع» یعنی چه: حقی که بر اساس آن، یک شخص میتواند از مالی استفاده کند، در حالی که خودِ آن مال (عین مال) متعلق به فرد دیگری است یا مالک مشخصی ندارد.
نکتهٔ کلیدی این است که در حق انتفاع، استفاده کردن از مال از استفادهکننده است، اما خود مال از او نیست. یعنی کسی که این حق را دارد، فقط میتواند از مال بهره ببرد و مالکِ خودِ مال محسوب نمیشود.
این متن فقط یک تعریف کلی است و توضیح نمیدهد که حق انتفاع چگونه به وجود میآید، چه مدت دارد یا چه انواعی دارد.