ماده ۳۵۹ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

هرگاه دخول شیء در مبیع عرفاً مشکوک باشد آن شیء داخل در بیع نخواهد بود مگر آن که تصریح شده باشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ چیزی است که در معاملهٔ فروش (بیع) ممکن است معلوم نباشد که جزء مال فروخته‌شده هست یا نه. اگر عرف و عادت مردم در آن مورد شک داشته باشند، آن چیز جزء مبیع (مال فروخته‌شده) حساب نمی‌شود.

تنها راهی که آن چیز داخل در بیع شود این است که در قرارداد به روشنی و صراحت گفته شده باشد که جزء مبیع است. این ماده خودش چیزی دربارهٔ اینکه چه چیزهایی عرفاً مشکوک است تعیین نمی‌کند.

مصادیق واقعی

علی خانه‌ای به مریم می‌فروشد. معلوم نیست که لوستر نصب‌شده روی سقف جزء خانه است یا نه. اگر عرفاً این موضوع مشکوک باشد، لوستر جزء مبیع نیست، مگر این که در قرارداد صریحاً نوشته شده باشد که لوستر هم فروخته می‌شود.
علی باغی به مریم می‌فروشد و در قرارداد ذکر نشده که درختان هم جزء باغ‌اند. اگر عرفاً داخل بودن درختان در مبیع مشکوک باشد، درختان جزء بیع نخواهند بود، مگر آن که صریحاً در قرارداد قید شده باشد.

سؤالات پرتکرار

اگر در قرارداد فروش چیزی را جزء مال نفروشند ولی من فکر کنم جزء آن است، تکلیف چیست؟

طبق این ماده، اگر عرفاً داخل بودن آن چیز در مبیع مشکوک باشد، آن چیز جزء بیع نیست؛ مگر اینکه در قرارداد صریحاً گفته شده باشد که جزء مبیع است.

چطور می‌توانم مطمئن شوم که یک چیز همراه با مال فروخته می‌شود؟

بر اساس این ماده، اگر آن چیز عرفاً مشکوک باشد، باید در قرارداد به‌صراحت (تصریح) ذکر شود که جزء مبیع است.

منظور از «عرفاً مشکوک» در این ماده چیست؟

متن این ماده فقط می‌گوید اگر دخول شیء در مبیع عرفاً مشکوک باشد؛ اما خودش معیار یا مصداقی برای آن تعیین نکرده و این بخش از متن مبهم است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←
ماده ۳۵۹ قانون مدنی — لویادسک