ماده ۳۵۶ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

هر چیزی که بر حسب عرف و عادت جزء یا تابع مبیع شمرده شود یا قرائن دلالت بر دخول آن در مبیع نماید داخل در بیع و متعلق به مشتری است اگرچه در عقد صریحاً ذکر نشده باشد و اگرچه متعاملین جاهل بر عرف باشند.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده می‌گوید وقتی چیزی فروخته می‌شود (مبیع)، لازم نیست همهٔ چیزهایی که به آن مربوط‌اند در قرارداد نوشته شوند. اگر عرف و عادت آن چیز را جزء یا تابع مبیع بداند، یا نشانه‌ها و قرائن نشان دهد که داخل مبیع است، آن چیز هم داخل بیع است و به مشتری تعلق دارد.

این حکم حتی وقتی است که در قرارداد صریحاً به آن اشاره نشده باشد. همچنین اگر خریدار و فروشنده از عرف اطلاع نداشته باشند، باز هم بر اساس همین متن، آن چیز داخل بیع و متعلق به مشتری است.

مصادیق واقعی

علی خانه‌ای می‌خرد و در قرارداد دربارهٔ کلیدها و پرده‌های نصب‌شده چیزی نوشته نشده است. اگر در عرف محل، این‌ها جزء خانه محسوب شوند، بر اساس این ماده داخل بیع‌اند و به علی می‌رسند.
مریم خودرویی می‌خرد. اگر عرفاً زاپاس و جعبه‌ابزار همراه خودرو جزء خودرو شمرده شود، در بیع داخل می‌شوند و متعلق به مریم است، هرچند در قرارداد ذکر نشده باشد.

سؤالات پرتکرار

اگر چیزی در قرارداد نوشته نشده باشد، باز هم ممکن است مال من باشد؟

بله، اگر عرف و عادت آن را جزء یا تابع مبیع بداند یا قرائن نشان دهد داخل مبیع است، داخل بیع و متعلق به مشتری است، هرچند در عقد صریحاً ذکر نشده باشد.

اگر من و فروشنده عرف را نمی‌دانستیم چه می‌شود؟

متن می‌گوید این امر تأثیری ندارد؛ اگرچه متعاملین جاهل بر عرف باشند، آن چیز داخل در بیع و متعلق به مشتری است.

چه چیزی مشخص می‌کند که یک چیز جزء مبیع است؟

عرف و عادت، یا قرائنی که دلالت بر دخول آن در مبیع کند.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←
ماده ۳۵۶ قانون مدنی — لویادسک