این ماده در مورد «بیع» یعنی خرید و فروش است و دو نکته را میگوید: اول اینکه عقد بیع باید همراه با رضایت هر دو طرف باشد؛ یعنی فروشنده و خریدار هر دو با خواست و میل خودشان معامله را بپذیرند. دوم اینکه «عقد مکره» نافذ نیست؛ عقد مکره یعنی معاملهای که یک طرف با اکراه، یعنی با تهدید و فشار و اجبار به آن وادار شده است.
پس اگر کسی با تهدید یا فشار مجبور به انجام معامله شود، این ماده میگوید چنین معاملهای نافذ شمرده نمیشود؛ چون شرط رضایت طرفین در آن وجود ندارد. متن ماده توضیح نمیدهد که بعد از این وضعیت دقیقاً چه اتفاقی میافتد و چه کسی چه اقدامی میتواند بکند؛ فقط همین حکم کلی را بیان میکند.
همچنین این ماده از تبصره یا توضیح بیشتری برخوردار نیست و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.