این ماده دربارهٔ حالتی است که چند نفر غاصب باشند، یعنی مال دیگری را بدون حق گرفته باشند. اگر مالک، ذمهٔ یکی از غاصبها را نسبت به مثل یا قیمت مال غصبشده ابراء کند، دیگر نمیتواند به غاصبهای دیگر رجوع کند. ابراء یعنی مالک از حق خود نسبت به آن شخص صرفنظر کند.
اما اگر مالک حق خود را به یکی از غاصبها به هر شکلی انتقال دهد، آن شخص قائممقام مالک میشود؛ یعنی جای مالک مینشیند و همان حقی را دارد که مالک داشته است. متن این ماده نوع انتقال را مشخص نکرده است.