این ماده دربارهٔ حالتی است که یک نفر بدهی یا تعهدی نسبت به شخص دیگری دارد، اما طلبکار از گرفتن آنچه حقش است خودداری میکند. در این حالت، متعهد (بدهکار) میتواند مال یا موضوع حق را به حاکم یا جانشین او (یعنی کسی که به جای او عمل میکند) بسپارد و با این کار از تعهد خود آزاد میشود.
نکتهٔ مهم دیگر این است که از تاریخ این اقدام، یعنی از همان زمانی که مال به حاکم یا قائممقام او داده شده، متعهد دیگر مسئول خسارتی نیست که ممکن است بعداً به موضوع حق وارد شود.
توجه داشته باشیم که متن دربارهٔ جزئیات اینکه «حاکم» دقیقاً چه کسی است یا این کار با چه تشریفات و شکلی انجام میشود چیزی نگفته و در این مورد ساکت است.