این ماده میگوید برای اجازه دادن یا رد کردن معامله، لازم نیست فوراً تصمیم گرفته شود؛ یعنی طرف مربوطه میتواند کمى صبر کند.
اما اگر همین تأخیر باعث ضرر و زیان به طرف اصیل شود، در متن گفته شده «مشارالیه» میتواند معامله را بهم بزند. متن مشخص نمیکند که «مشارالیه» دقیقاً چه کسی است و چه نوع ضرری یا چه مدت تأخیری باعث این نتیجه میشود؛ این بخش را باید با توجه به متن مبهم دانست.