این ماده دربارهٔ «معامله فضولی» است؛ یعنی وقتی کسی بدون اجازه، مالی را که مال خودش نیست میفروشد یا معامله میکند. طبق این ماده، رضایت و اجازهٔ مالک اصلی میتواند با «لفظ» یا با «فعل» اعلام شود.
منظور از لفظ، حرف زدن است؛ مثل اینکه مالک بگوید این معامله را قبول دارم یا امضا کنم. منظور از فعل، کاری است که نشان میدهد مالک معامله را قبول کرده است.
این ماده فقط راه اعلام اجازهٔ مالک را بیان میکند و دربارهٔ جزئیات دیگر معاملهٔ فضولی یا سرنوشت آن در صورت نبود اجازه چیزی نمیگوید.