این ماده میگوید دو نوع شرط در قرارداد باطل است و باطل بودن آنها باعث باطل شدن خود عقد هم میشود.
نوع اول: شرطی که با مقتضای عقد مخالف باشد؛ یعنی شرطی که با لازمه و طبیعت آن قرارداد سازگار نباشد.
نوع دوم: شرطی که مجهول باشد و جهل به آن باعث شود چیزهایی که در معامله رد و بدل میشوند (عوضین) هم مجهول شوند.