این ماده درباره شرطی در معامله است که در آن گفته میشود اگر فرد متخلف شد، مبلغی را به عنوان خسارت بپردازد.
بر اساس این متن، در چنین حالتی حاکم نمیتواند متخلف را به بیشتر یا کمتر از همان مقداری که ملزم شده است محکوم کند؛ یعنی مبلغ تعیینشده در شرط، مبنای حکم است.
این ماده فقط همین محدودیت را بیان میکند و دربارهٔ شرایط اعتبار خود شرط یا مقدار آن توضیح دیگری در متن ارائهشده نیامده است.