ماده ۲۲۰ میگوید وقتی قراردادی (عقد) بسته میشود، طرفین فقط به انجام همان چیزهایی که در قرارداد نوشته شده متعهد نیستند. آنها به همه نتایجی هم که از راه عرف و عادت یا از راه قانون برای آن عقد به وجود میآید متعهد هستند.
به زبان ساده، قرارداد فقط شامل متن نوشتهشده نیست؛ آثار و نتایجی که مردم در آن نوع معامله معمول میدانند یا قانون تعیین کرده هم برای طرفین الزامآور است.
این ماده یک قاعده کلی درباره عقود و تعهدات است.