این ماده یک حکم کوتاه و کلی است: معاملهای که محجور انجام میدهد، نافذ نیست؛ یعنی اثر قانونی بر آن بار نمیشود.
«محجور» به کسی گفته میشود که از نظر قانونی اجازهٔ تصرف در اموال و امور مالی خود را ندارد. اما همین متن مشخص نمیکند چه کسانی محجور شمرده میشوند و شرایط و جزئیات آن را توضیح نمیدهد.
همچنین این متن نمیگوید معاملهٔ محجور را چه کسی میتواند تنفیذ یا رد کند و چه آثاری بر آن مترتب است؛ اینها در این ماده ذکر نشده است.