ماده ۲۱۰ قانون مدنی میگوید کسانی که با یکدیگر معامله میکنند باید «اهلیت» داشته باشند؛ یعنی از نظر قانونی صلاحیت و شایستگی لازم برای انجام آن معامله را داشته باشند.
این ماده یک شرط کلی است و در بخشی آمده که به شرایط اساسی درستیِ معامله اختصاص دارد؛ زیربخش آن هم دقیقاً به «اهلیت طرفین» مربوط است.
خودِ این متن توضیح نمیدهد که اهلیت چه شرایط و جزئیاتی دارد یا اگر کسی اهلیت نداشته باشد چه نتیجهای پیش میآید؛ این موارد در همین متن بیان نشده است.