این ماده میگوید وقتی کسی معاملهای انجام میدهد، آن معامله برای خود او حساب میشود؛ مگر اینکه در زمان بستن عقد خلاف آن را صریح بگوید یا بعداً ثابت شود که معامله برای خودش نبوده است.
همچنین این ماده اجازه میدهد که شخص در همان معاملهای که برای خودش انجام میدهد، تعهدی هم به نفع شخص ثالثی بپذیرد.