این ماده میگوید برای اینکه یک معامله درست و معتبر باشد، چهار شرط اصلی باید کنار هم جمع باشند: اول اینکه هر دو طرف واقعاً قصد انجام معامله را داشته باشند و به آن راضی باشند؛ دوم اینکه هر دو طرف توانایی قانونی انجام آن معامله را داشته باشند؛ سوم اینکه چیزی که معامله روی آن انجام میشود مشخص و معین باشد؛ و چهارم اینکه هدفی که از این معامله دنبال میشود مشروع و قانونی باشد.
نکته مهم این است که متن ماده فقط فهرست این چهار شرط را آورده و دربارهٔ جزئیات هر کدام، اینکه دقیقاً چه چیزی «قصد» یا «اهلیت» یا «مشروعیت جهت» را از بین میبرد، یا اینکه اگر یکی از این شرطها نباشد چه اتفاقی میافتد، توضیحی نداده است. همچنین این ماده به هیچ ماده یا قانون دیگری ارجاع نداده است.