ماده ۱۸۹ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

عقد منجز آن است که تاثیر آن بر حسب انشاء موقوف به امر دیگری نباشد والا معلق خواهد بود.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده یک تعریف ساده ارائه می‌دهد و بین دو نوع عقد فرق می‌گذارد: «عقد منجز» و «عقد معلق».

عقد منجز آن است که اثر آن، بر اساس چگونگی انشاء (یعنی همان گفتن و ایجاد کردن عقد)، وابسته به امر دیگری نباشد؛ یعنی به محض انشاء، اثرش وابسته به چیز دیگری نشود. در مقابل، اگر اثر انشاء موقوف به امر دیگری باشد، عقد «معلق» خواهد بود.

پس معیار تفکیک این دو، تنها همین است: آیا تاثیر انشاء، وابسته به امر دیگری هست یا نه. متن ماده دربارهٔ درستی یا نادرستی هر یک از این دو نوع عقد حکمی نمی‌دهد و فقط تعریف می‌کند.

مصادیق واقعی

علی خانه‌اش را می‌فروشد و اثر این فروش را وابسته به هیچ امر دیگری نمی‌کند؛ این عقد بر حسب همین متن منجز است.
اگر در مثال بالا، اثر عقد به امر دیگری موقوف شده باشد، بر حسب این ماده عقد معلق خواهد بود.

سؤالات پرتکرار

عقد منجز چه فرقی با عقد معلق دارد؟

بر اساس این ماده، اگر تاثیر عقد بر حسب انشاء وابسته به امر دیگری نباشد منجز است، و اگر وابسته به امر دیگری باشد معلق است.

معیار تشخیص منجز یا معلق بودن عقد چیست؟

همین که ببینیم اثر انشاء موقوف به امر دیگری هست یا نه؛ اگر نباشد منجز و اگر باشد معلق است.

آیا این ماده می‌گوید عقد معلق معتبر است یا نه؟

نه؛ این ماده فقط تعریف منجز و معلق را بیان می‌کند و دربارهٔ اعتبار یا بی‌اعتباری آنها حکمی نگفته است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←