این ماده دربارهٔ مالی است که شخص در ملک دیگری یا در ملکی که از دیگری خریده پیدا میکند، یا احتمال میدهد که آن مال به مالک فعلی یا مالکان قبلی تعلق دارد. در این حالت، پیداکننده باید به مالک فعلی یا مالکان سابق اطلاع بدهد.
اگر آنها ادعا کنند مال مال آنهاست و از نشانهها و قرائن معلوم شود که مالکیتشان درست است، پیداکننده باید مال را به آنها بدهد. اگر چنین چیزی معلوم نشود، باید به همان روشی عمل کند که در مقررات پیشین همین قانون گفته شده است؛ این ماده خودش جزئیات آن روش را بیان نکرده است.