این ماده درباره کسی است که میخواهد زمینی را در اطراف رودخانه احیاء کند. بر اساس این متن، او فقط در صورتی میتواند زمین جدید را از آب رودخانه مشروب کند که آب رودخانه زیاد باشد و این کار برای صاحبان اراضی سابقه ایجاد تضییق (محدودیت یا مشکل) نکند.
اگر آب رودخانه زیاد نباشد یا برای صاحبان اراضی سابقه تضییق داشته باشد، حق بردن آب را ندارد. این محدودیت حتی وقتی هم هست که زمین او از زمینهای دیگران بالاتر باشد؛ بالاتر بودن زمین بهخودیخود حق بردن آب ایجاد نمیکند.