این ماده درباره آبی است که بین چند نفر مشترک است. اگر سهم جدا و مشخصشدهٔ یکی از این شریکها از آب نهر مشترک وارد مجرا یا جویِ مخصوص خودِ آن شخص شود، آن آب مالِ مخصوص همان شخص میشود.
معنای سادهتر: تا وقتی آب در نهر مشترک است، مشترک است؛ ولی وقتی سهم آن شریک به مسیر مخصوص خودش رسید، آن آب فقط مال اوست و میتواند هر طور که بخواهد در آن تصرف کند.
توجه: متن دربارهٔ «نصیب مفروز» حرف میزند، یعنی سهمی که جدا و مشخص شده است. متن توضیح نمیدهد که این جدا شدن چطور تعیین یا اثبات میشود و در این باره به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.