این ماده دربارهٔ اعتبار «تاریخِ» نوشتهشده در اسناد صحبت میکند و بین دو نوع سند فرق میگذارد: سند رسمی و سند عادی.
بر اساس این متن، تاریخِ سند رسمی معتبر است، حتی نسبت به کسانی که در تنظیم آن نقشی نداشتهاند (اشخاص ثالث). اما تاریخِ سند عادی فقط نسبت به چند دسته معتبر است: کسانی که در تنظیم آن سند مشارکت داشتهاند، ورثهٔ آنان، و کسی که به نفع او وصیت شده است.
به زبان ساده، اگر در یک سند عادی تاریخی نوشته شده باشد، آن تاریخ را نمیتوان به سادگی در برابر دیگران (افرادی خارج از آن گروه) به کار برد؛ در حالی که سند رسمی از این نظر محدودیت ندارد.