این ماده دربارهٔ سرنوشت مطلبهایی است که در «ماده قبل» گفته شده ممکن است باطل باشند. طبق این ماده، اگر بطلان آن مطلبها به امضای خودِ طرف سند برسد، یا خودِ طرف بپذیرد که آن مطلب باطل است، یا بطلان آن در دادگاه ثابت شود، آن مطلبها بیاثر میشوند.
به زبان سادهتر، سه راه برای بیاثر شدن آن مطلبها وجود دارد: امضای طرف، قبول کردن طرف، یا اثبات در محکمه.
این ماده خودش توضیح نمیدهد که «مندرجات ماده قبل» دقیقاً چیست و فقط به آن ماده ارجاع میدهد.