این ماده یک قاعدهٔ سادهٔ حقوقی دربارهٔ دفتر تجارتی (دفتری که تاجر معاملات و حسابهای خود را در آن ثبت میکند) بیان میکند.
معنای آن این است: اگر در جایی دفتر تجارتی به نفع صاحبش (تاجر) قابل استناد نباشد، همان دفتر میتواند به ضرر او مورد استناد قرار بگیرد. یعنی تاجر نمیتواند فقط بخشهای بهنفع خود را از دفترش بپذیرد و بخشهای بهضررش را رد کند.
این متن فقط همین یک حکم کلی را بیان کرده و هیچ تبصره، شرط، مبلغ یا مجازاتی در آن ذکر نشده است.