این ماده دربارهٔ سندهای رسمی (یا سندهایی که در قانون مثل سند رسمی معتبر شمرده میشوند) است. میگوید وقتی چنین سندی در برابر شما قرار میگیرد، نمیتوانید بگویید «من این را قبول ندارم» یا «این سند مورد تردید من است»؛ یعنی این دو ایراد در برابر سند رسمی شنیده نمیشود.
اما دو راه برای شما باقی میماند: میتوانید ادعا کنید که آن سند جعل شده است، یا ثابت کنید که سند به یکی از جهتهایی که قانون گفته از اعتبار افتاده است.
این ماده خودش نمیگوید آن «جهات قانونی» چیست و آنها را توضیح نمیدهد؛ فقط ارجاع میدهد. همچنین این متن یکی از مادههای بخش «ادلهٔ اثبات دعوی» در جلد سوم قانون مدنی است.