ماده ۱۲۷۱ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

مقرٌله اگر به کلی مجهول باشد اقرار اثری ندارد و اگر فی‌الجمله معلوم باشد، مثل اقرار برای یکی از دو نفر معین، صحیح است.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ یکی از شرط‌های «اقرار» است؛ یعنی وقتی کسی به زیان خودش چیزی را به نفع شخص دیگری اعتراف می‌کند. می‌گوید کسی که به نفع او اقرار شده (به او «مقَرٌله» می‌گویند) نباید کاملاً ناشناخته و نامعلوم باشد. اگر آن شخص به‌طور کلی معلوم نباشد، این اقرار هیچ اثری ندارد.

اما اگر طرف اقرار دست‌کم تا حدی مشخص باشد، اقرار درست است. متن برای این حالت مثالی می‌زند: اقرار به نفع یکی از دو نفر معیّن. یعنی معلوم است که اقرار به نفع یکی از این دو نفر است، هرچند دقیقاً معلوم نباشد کدام‌یک؛ چنین اقراری صحیح است.

مصادیق واقعی

علی اقرار می‌کند که به «یکی از دو برادرش» بدهکار است، ولی مشخص نمی‌کند به کدام‌یک. چون طرف اقرار دست‌کم فی‌الجمله معلوم است، بر اساس این متن اقرار صحیح است.
مریم می‌گوید مبلغی را به یک فرد کاملاً ناشناخته و نامعلوم بدهکار است، بدون هیچ نشانی از او. بر اساس این متن، این اقرار هیچ اثری ندارد.

سؤالات پرتکرار

اگر کسی اقرار کند به نفع شخصی که هیچ‌جوره معلوم نیست کیست، آن اقرار چه وضعی دارد؟

این ماده می‌گوید اگر مقَرٌله (طرفی که به نفع او اقرار شده) به کلی مجهول باشد، اقرار اثری ندارد.

اگر طرف اقرار فقط تا حدی معلوم باشد، مثلاً یکی از دو نفر معیّن، اقرار درست است؟

بله، بر اساس این ماده اگر مقَرٌله فی‌الجمله معلوم باشد — مثل اقرار برای یکی از دو نفر معیّن — اقرار صحیح است.

منظور از «مقَرٌله» چیست؟

مقَرٌله یعنی همان شخصی که به نفع او اقرار شده است؛ در برابر کسی که اقرار می‌کند (مقِر).

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←