این ماده فهرست میکند چه کسانی را نمیتوان به سمت «قیم» تعیین کرد. قیم کسی است که برای ادارهٔ امور شخصی که خودش نمیتواند امورش را اداره کند (محجور) انتخاب میشود.
طبق متن، این افراد نباید قیم شوند: کسی که خودش تحت ولایت یا قیمومت است؛ کسی که با حکم قطعی به خاطر جنایت یا یکی از جنحههای نامبردهشده (سرقت، خیانت در امانت، کلاهبرداری، اختلاس، هتک ناموس یا منافیات عفت، جنحه نسبت به اطفال، ورشکستگی به تقصیر) محکوم شده است؛ کسی که حکم ورشکستگیاش صادر شده و هنوز عمل ورشکستگیاش تصفیه نشده است؛ کسی که به فساد اخلاق معروف است؛ و کسی که خودش یا بستگان طبقهٔ اول او دعوایی بر محجور دارند.
این متن فقط شرایط منع انتخاب قیم را بیان میکند و تبصرهای در آن نیامده است. متن اشارهای به اینکه این مقرره هنوز معتبر است یا اصلاح یا نسخ شده، ندارد.