این ماده درباره این است که وقتی موضوع به خارج از ایران مربوط میشود، چه کسی وظایف و اختیاراتی را انجام میدهد که در ایران بر عهده «مدعیان عمومی» (یعنی مقامهایی مانند دادستان که در امور اشخاص نیازمند حمایت دخالت میکنند) گذاشته شده است.
بر اساس این ماده، این وظایف و اختیارات که در قوانین و مقررات مربوطه برای دخالت مدعیان عمومی در امور سه گروه تعیین شده — صغار (کمسنها)، مجانین (افراد دارای اختلال روانی که بهطور قانونی به آنان مجنون گفته میشود) و اشخاص غیر رشید (کسانی که به بلوغ فکری و عقلی کامل نرسیدهاند) — در خارج از ایران به عهده مامورین قنسولی (کارمندان کنسولگری ایران در کشورهای دیگر) خواهد بود.
نکته مهم این است که این ماده خودش مشخص نمیکند آن وظایف و اختیارات دقیقاً چیست؛ بلکه میگوید این وظایف «به موجب قوانین و نظامات مربوطه» مقرر شده است. متن ماده تنها تعیین میکند که انجام آن وظایف در خارج از ایران با چه کسی است.