این ماده دربارهٔ نگهداری و سرپرستی کودک (حضانت) وقتی پدر و مادر جدا از هم زندگی میکنند حکم میدهد. بر اساس آن، تا هفت سالگی کودک، مادر برای حضانت و نگهداری اولویت دارد و بعد از هفت سالگی این وظیفه با پدر است.
اما یک تبصره هم دارد: اگر بعد از هفت سالگی بین پدر و مادر بر سر حضانت اختلاف پیش بیاید، تصمیمگیری به عهدهٔ دادگاه است و دادگاه با در نظر گرفتن مصلحت (بهترین منفعت) کودک تصمیم میگیرد.
توجه کنید که این متن فقط یک ارجاع به «مصلحت کودک» و «تشخیص دادگاه» دارد و جزئیات بیشتر یا شرایط دیگر را توضیح نمیدهد.