ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

برای حضانت و نگهداری طفلی که ابوین او جدا از یکدیگر زندگی می‌کنند، مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و پس از آن با پدر است.

تبصره

بعد از هفت سالگی در صورت حدوث اختلاف، حضانت طفل با رعایت مصلحت کودک به تشخیص دادگاه می‌باشد.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ نگهداری و سرپرستی کودک (حضانت) وقتی پدر و مادر جدا از هم زندگی می‌کنند حکم می‌دهد. بر اساس آن، تا هفت سالگی کودک، مادر برای حضانت و نگهداری اولویت دارد و بعد از هفت سالگی این وظیفه با پدر است.

اما یک تبصره هم دارد: اگر بعد از هفت سالگی بین پدر و مادر بر سر حضانت اختلاف پیش بیاید، تصمیم‌گیری به عهدهٔ دادگاه است و دادگاه با در نظر گرفتن مصلحت (بهترین منفعت) کودک تصمیم می‌گیرد.

توجه کنید که این متن فقط یک ارجاع به «مصلحت کودک» و «تشخیص دادگاه» دارد و جزئیات بیشتر یا شرایط دیگر را توضیح نمی‌دهد.

مصادیق واقعی

علی و مریم از هم جدا شده‌اند و یک فرزند شش ساله دارند. طبق این ماده، تا هفت سالگی فرزند، حضانت با مادر (مریم) است.
علی و مریم از هم جدا شده‌اند و فرزندشان هشت ساله است. پس از هفت سالگی حضانت با پدر (علی) است، اما اگر بر سر این موضوع اختلاف داشته باشند، دادگاه با رعایت مصلحت کودک تصمیم می‌گیرد.

سؤالات پرتکرار

تا چه سنی مادر برای نگهداری فرزند اولویت دارد؟

طبق این ماده، مادر تا سن هفت سالگی کودک اولویت دارد.

بعد از هفت سالگی اگر پدر و مادر بر سر حضانت اختلاف داشته باشند، چه کسی تصمیم می‌گیرد؟

طبق تبصرهٔ این ماده، در صورت اختلاف، حضانت با رعایت مصلحت کودک به تشخیص دادگاه تعیین می‌شود.

بعد از هفت سالگی حضانت با چه کسی است؟

طبق این ماده، پس از هفت سالگی حضانت با پدر است، مگر آنکه اختلافی پیش بیاید که در آن صورت دادگاه با رعایت مصلحت کودک تصمیم می‌گیرد.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مدنی ←