این ماده یک حکم کوتاه و کلی میگوید: نگهداری و مراقبت از فرزندان، هم «حق» پدر و مادر است و هم «تکلیف» آنها. یعنی از یک طرف پدر و مادر میتوانند نگهداری فرزند را از آنِ خود بدانند و از طرف دیگر وظیفه دارند این نگهداری را انجام دهند؛ فقط حق نیست که هر وقت بخواهند کنار بگذارند.
واژهٔ «ابوین» به معنای پدر و مادر است. متن ماده فقط همین حکم کلی را بیان کرده و دربارهٔ جزئیات (مثل شرایط، مدت، یا اینکه در صورت اختلاف چه میشود) چیزی نگفته است.