این ماده درباره نکاح میگوید اگر یکی از دو طرف ازدواج داشتن صفت یا ویژگی خاصی را شرط کند و بعد از عقد معلوم شود که طرف دیگر آن ویژگی را ندارد، طرفی که شرط کرده حق فسخ دارد.
این حق فسخ هم در حالتی است که آن صفت در عقد صریحاً گفته شده باشد و هم در حالتی که عقد بهطور غیرمستقیم و بر پایه وجود آن صفت بسته شده باشد.
متن ماده درباره انواع صفتها، شرایط دیگر یا جزئیات بیشتر چیزی نمیگوید و در این موارد ساکت است.