این ماده میگوید اگر شخصی با زنی که شوهر دارد ازدواج کند و بداند که آن زن شوهر دارد و این ازدواج بر او حرام است، یا با زنی که در عده طلاق یا عده وفات است ازدواج کند و بداند که در عده است و این ازدواج بر او حرام است، آن عقد باطل است و آن زن بهطور مطلق بر آن شخص برای همیشه حرام میشود.
شرط اصلی در این متن «علم» است؛ یعنی شخص باید به شوهر داشتن زن یا به عده بودن او و به حرمت نکاح آگاه باشد. متن دربارهٔ فرضی که شخص نمیداند چیزی نگفته است. «عقد باطل» یعنی ازدواج از نظر این ماده اعتبار ندارد و «حرام موبد» یعنی آن زن برای همیشه بر آن شخص حرام میشود.