این ماده میگوید قرابت رضاعی (خویشاوندی که از راه شیر خوردن ایجاد میشود) از نظر ممنوعیت ازدواج، مانند قرابت نسبی (خویشاوندی خونی) است؛ اما فقط در صورتی که پنج شرط با هم جمع باشد: ۱) شیر آن زن از بارداری مشروع به دست آمده باشد. ۲) بچه شیر را مستقیم از پستان مکیده باشد. ۳) بچه دستکم یک شبانهروز یا ۱۵ بار پشت سر هم شیر کامل خورده باشد و در فاصله آن غذای دیگر یا شیر زن دیگر نخورده باشد. ۴) شیر خوردن قبل از تمام شدن دو سال از تولد بچه باشد. ۵) مقداری که بچه خورده از یک زن و یک شوهر باشد.
همچنین ماده تصریح میکند که اگر بچه در یک شبانهروز مقداری از شیر یک زن و مقداری از شیر زن دیگر بخورد، باعث حرمت نکاح نمیشود، حتی اگر شوهر هر دو زن یکی باشد. نیز اگر یک زن یک دختر و یک پسر رضاعی داشته باشد و هر یک را از شیر مربوط به شوهر دیگری شیر داده باشد، آن پسر و دختر برادر و خواهر رضاعی نیستند و ازدواج میان آنها از این جهت ممنوع نیست.