بر اساس این ماده، ازدواج دختری که باکره است — حتی اگر به سن بلوغ رسیده باشد — به اجازهٔ پدر یا جد پدری (پدربزرگ پدری) او بستگی دارد. یعنی دختر بهتنهایی و بدون این اجازه نمیتواند نکاح کند.
اما اگر پدر یا جد پدری بدون علت موجه از دادن اجازه خودداری کند، اجازهٔ او «ساقط» میشود؛ یعنی دیگر لازم نیست. در این حالت دختر میتواند با معرفی کامل مردی که میخواهد با او ازدواج کند و بیان شرایط نکاح و مهری که بین آنها قرار داده شده، پس از گرفتن اجازه از دادگاه مدنی خاص، به دفتر ازدواج مراجعه کند و ازدواج را ثبت نماید.