این ماده دربارهٔ «حق ارتفاق» است؛ یعنی حقی که شخص نسبت به ملک دیگری دارد. متن میگوید وقتی کسی چنین حقی دارد، ابزارها و راههای لازم برای استفاده از آن حق هم برای او هست.
مثال خودِ قانون این است: اگر کسی حق برداشتن آب از چشمه، حوض یا آبانبار شخص دیگری را داشته باشد، حق عبور تا همان چشمه، حوض یا آبانبار را هم دارد تا بتواند آب بردارد.
به زبان ساده، حق اصلی بدون امکان دسترسی و استفاده عملی بیفایده میماند؛ این ماده میگوید لوازم معمول و ضروری برای بهرهبردن از آن حق هم جزء همان حق است.